Al vroeg was ik geïnteresseerd in waarom wij mensen doen wat we doen en hoe dat dan gaat wanneer mensen met elkaar samenleven. Ik was vooral geboeid door wat veranderingen of crisissituaties met mensen doen.

Tijdens mijn studie antropologie en later in mijn werk bleef ik me verdiepen in de betekenis die mensen aan zichzelf in organisaties geven en wat reorganisaties of andere veranderingen daarmee doen. Tot ik een burn-out kreeg en besefte dat er een grens zit aan wat ik aan kan.

Het leven is wat dat betreft één grote leerschool. Ik merkte dat het waardevol was om mensen en teams te helpen met de vraagstukken waar ze tegen aan liepen. Ik ben toen ook op het werk collega's gaan coachen. Dat ben ik de afgelopen jaren af en aan blijven doen. Ik merk dat het in de gesprekken vaak uiteindelijk gaat om fundamentele levensvragen: Ben ik eigenlijk wel goed bezig? Wat wil ik eigenlijk? Ik heb het vaak naar mijn zin en toch als ik thuis kom is de accu bijna leeg, Ik probeer zinvol te leven, maar hoe doe je dat ? etc. etc.

Heb je ook zo'n vraag? Vraag dan een vrijblijvend gesprek met mij aan.